IN DE SCHIJNWERPERS..:

Afwisselend richten wij onze Schijnwerpers op een bijzondere gebeurtenis of Blog(s) over AD(H)D of Autisme. De gebeurtenis of Blog en/of de Blogger of Blogster krijgt dan speciale aandacht in de vorm van een interview, achtergrondinformatie e.d.

Op dit moment staat bij ons in de Schijnwerpers:

maandag 12 november 2012

Asperro

"Mijn kracht bestaat uit de voordelen van Asperger, al is het moeilijk te vechten tegen de nadelen".

Mijn naam is Romy, ik ben 23 jaar oud en weet sinds een paar maanden dat ik Asperger heb. Om deze reden ben ik een Blog begonnen.

In de periode dat Asperger gezien werd als mogelijke diagnose voor mijn problemen heb ik veel gehad aan de verhalen van anderen. Ik vond herkenning en van hieruit kon ik mijn autisme beginnen te accepteren en erkennen. Dit wilde ik ook terugdoen voor anderen, hen helpen in hun zoektocht, laten zien dat zij niet alleen zijn. Ook helpt het schrijven mij om de puzzelstukjes op hun plek te krijgen. Ik ben al ver, maar het plaatje is nog niet compleet. Nog iedere dag denk ik 'oh dat hoort er ook bij'.

Mijn motto is: 
Haal de kracht uit je autisme, dan kom je heel ver. Want het is mede dankzij mijn autisme dat ik zo ver ben gekomen, ik zie het niet als handicap en dan is dat het ook niet.



vrijdag 12 oktober 2012

Inside My Mind

I think I think too much...

Ik ben Jeroen, 34 jaar. Ik ben gestart met een blog omdat ik een uitlaatklep zocht voor de storm in mijn hoofd en mijn gevoelens vanwege een stuk gelopen relatie. Het is net zo goed een blog als een persoonlijke uitlaatklep en het helpt me dingen duidelijker te krijgen zodra ik erover schrijf.

In eerste instantie is het voor mezelf, maar hopelijk hebben anderen ook wat aan mijn gemekker en advies. Ik zit al ruim 25 jaren in de wel bekende molen van zorg, instanties, medicatie enzovoorts.

Ik heb A-typisch autisme, sommige psychiaters noemen het pdd-nos. Maar in de nieuwe DSM 5 is het hele autisme blok herschreven, dus in welk hokje ik straks kom weet ik niet precies. Ik ben gewoon wie ik ben.

Mijn motto was altijd 'het leven is te waar om mooi te zijn' maar dat is eigenlijk wel een beetje depri (al dan niet waar). Mijn huidige motto is dat ik probeer mezelf te zijn en mezelf met alles erop en eraan moet accepteren en mee leren leven.


http://www.insidemymind.org/

zondag 30 september 2012

Miss Koffieklets

Wie ben je?
Ik ben Miss Koffieklets (in het echte leven noem ik Hilde). Waarom die bijnaam? Ik ben Koffieverslaafd, ik hou van babbelen, ik ben heel sociaal, en ik wou wel eens ondervinden hoe het is om undercover op de sociale media als auti-mama tevoorschijn te komen en hoe daarop gereageerd wordt.

Waarom dit Blog?
In de omgeving zegt men al lang "jullie leven is als een boek" en dat kan wel kloppen. Wat hier allemaal gebeurt is wel de moeite waard. Broer is een kleine Urbanus, dus we liggen hier vaak te gieren van het lachen met zijn uitspraken, Zusje heeft ons grijze haren bezorgd in de zoektocht naar haar anders zijn, Mama is als 3 jaar aan het "vechten" tegen CVS, Fybromialgie, spasmofilie, neuropatische pijn, maar wil heel graag terug aan het werk en dat zijn we nu aan het proberen om in orde te krijgen, we hebben een zusje hoog in de sterren, en onze Papa doet zijn best om alles overeind te houden.
Ons leven bestaat uit ups en downs en niet alleen Rozengeur en Maneschijn zoals iedereen laat uitschijnen.
Maar wij halen het beste uit elke dag.

Wat is je (levens)motto? (M.b.t. Autisme / ADHD)
Autisme hoeft niet altijd negatief te zijn. Met de juiste hulp kan het best vlot verlopen. En ze kunnen toch zo schattig zijn soms (als ze slapen, en dan nog hihi)
En uiteindelijk... het is zoals het is, en we moeten er mee verder, dag per dag, en lukt het vandaag niet, dan morgen misschien wel

Wil je verder nog iets kwijt?
Ondanks al onze tegenslagen zijn wij vechters, en dat merken wij wel aan onze kinderen.
Ik probeer de blog niet alleen over onze dochter en autisme te laten gaan, want ons gezin bestaat ook nog uit andere leden en andere gebeurtenissen, wij zien mekaar heel graag en zijn heel hecht.
We proberen het autisme niet de bovenhand te laten krijgen, hoewel dat niet altijd mogelijk is.
Ik hoop toch een lichtpuntje te zijn op donkere dagen

donderdag 30 augustus 2012

Autimeisje

Wie ben ik?
Ik ben Eline van Dam, 19 jaar oud. Vanaf de basisschool werd ik al gepest, omdat ik anders was. Ook op de middelbare school was het van organisatie naar organisatie gaan. Niemand wist wat er met mij aan de hand was, tot ik op mijn 16e de diagnose asperger kreeg. Mijn moeder was zeer hard bezig om zich in te lezen over de stoornis, toen ze op het internet Stumass tegenkwam, begeleid wonen voor studenten met autisme. Hier woon ik dan ook nu, samen met 6 andere mensen met ass. Ook hebben we veel contact met andere huizen van Stumass, waardoor ik een aardig auti-netwerk op heb kunnen bouwen :P

Waarom deze blog?
Niet alle mensen in mijn omgeving hebben autisme. Velen zien er niet wat er dagelijks speelt bij mensen met autisme, en snappen dan bijvoorbeeld ook niet waarom ik een aangepast schema heb op de universiteit. Door deze mensen een blik te geven in mijn leven, kan ik dingen laten zien die anderen normaal niet zouden zien, en daarmee hoop ik ook op meer begrip voor mensen zoals ik. Daarnaast probeer ik in deze blog andere ass'ers tips te geven hoe je met bepaalde situaties om moet gaan. Deze tips zijn natuurlijk niet bij elke persoon met ass van toepassing, maar ik hoop dat het in ieder geval enkelen helpt. Ook kunnen aankomende Stumass-studenten lezen hoe het leven in een Stumass-huis eraan toe gaat!

Mijn motto met betrekking tot autisme
Onder mijn blognaam staat: Mijn leven MET autisme. Vroeger probeerde ik mijn ass weg te duwen uit mijn leven, net te doen of ik geen ass had. Maar nu zie ik in dat je ass je leven vormt, en dat het ook voordelen kan hebben, zoals bijvoorbeeld het precieze werken. Ik heb geleerd mezelf te zijn, MET mijn autisme. En ik hoop dat lotgenoten dit ook mogen bereiken.

Wat ik verder nog kwijt wil
Ik wil echt iedereen met autisme die hiervoor uitkomt via een blog, voorlichtingsdagen, boeken of websites bedanken, aangezien deze mensen het verschil maken. De wereld zal het beeld wat ze hebben over ons niet zomaar veranderen, de verandering moet uit ons komen! (Ik weet ook hoe eng het is om zoiets te doen :P)


http://autimeisje.blogspot.nl/


woensdag 20 juni 2012

Jennifer

Onderstaand het verhaal van Jennifer. Jennifer is een bijzonder meisje met Autisme. Op haar website www.jennifer-smits.webklik.nl schrijft zij openhartig over haar autisme, haar zoektocht naar een diagnose en alles wat haar leven en dat van haar omgeving zo bijzonder maakt.


'Nou, ik ben Jennifer, op dit moment 18 jaar. 

Ik heb deze website gemaakt omdat ik al een zeer lange moeilijk weg heb afgelegd. Een weg door de psychiatrie. Ik heb al 4 jaar in de psychiatrie gezeten. Jarenlang waren er vermoedens van een diagnose, maar mede omdat ik zo slim ben, kon ik mijn autisme verbergen. 

Vrienden had ik niet, en contact maken is moeilijk. Het liefst van al ben ik in mijn eigen wereld. Toen ik klein was zeiden mijn ouders altijd dat ik even in jenniferland was gaan wonen. Omgaan met anderen was een zeer groot probleem en ooi nu weet ik nog steeds niet wat samenspelen is. Dit  kan leiden tot woede aanvallen, onbegrip, en veel verdriet. Ik heb veel onbegrip meegemaakt op school. Ik zit nu op het buitengewoon onderwijs. Zonder structuur leven is heel moeilijk. 

Ik weet dat er nog veel meer kindjes zijn zoals ik. Kindjes die nu nog vooraan in het proces staan. Ouders die machteloos staan en niet weten wat te doen. Ik wil met mijn website mensen hoop geven. Om de moed te vinden om je niet te schamen om hulp te zoeken. 
Soms is het echt nodig. 

Mijn levensmotto is: Met drie stapjes naar voren en 2 terug kom je er ook. 
Het gaat langzamer maar toch ga ik mijn dromen waar maken. Nog steeds is het voor mij elke dag opstaan en doorgaan maar mede daardoor leer ik een manier om door te kùnnen. Nog altijd hoop ik op een behandeling voor autisme.'


www.jennifer-smits.webklik.nl


maandag 4 juni 2012

ADD Kenmerken; Een positieve kijk op ADD, ADHD, HSP...

Hoi,

Ik ben Jesper, 26 jaar en ik heb sinds enkele jaren de diagnose ADD. De afgelopen jaren ben ik veel te weten gekomen over AD(H)D en ben ik er van overtuigd geraakt dat mensen met ADD of ADHD geen stoornis hebben maar juist enorm succesvol kunnen zijn wanneer zij in hun kracht komen te staan.

Ik heb mijn kennis uitgebreid door het lezen van interessante boeken zoals "The Davinci Method" van John Lo Porto. Daarnaast heb ik vele artikelen gelezen met zeer interessante en vernieuwende informatie omtrend ADD en ADHD.

Daarom ben ik de website www.addkenmerken.net begonnen. Hier schrijf ik uitgebreid over de kracht van AD(H)D en hoop ik mensen te inspireren om meer positief te kijken naar hun AD(H)D i.p.v. het te zien als een stoornis.

Ik ga op mijn site in op alles wat te maken heeft met hoe iemand zich met AD(H)D ontwikkelt en hoe dat meestal al vanaf jongs af aan negatieve lading meekrijgt.

Je kunt op de website veel informatie, inspiratie en tips vinden.

AD(H)D Jouw kracht!


ADD Kenmerken

donderdag 17 mei 2012

Heel Bijzonder

Trenke schrijft op haar blog over haar gezin en dan vooral over Elian van 7, die pdd-nos, "Active but Odd" heeft. Dit is een licht autistische stoornis, die een zware weerslag heeft op het hele gezin. De blogs zijn niet een volledig dagboek van alles wat er gebeurt binnen haar gezin, maar af en toe een inkijkje in hoe het er aan toegaat.

Vanaf vandaag staat Trenke's blog 'Heel Bijzonder' bij ons in de schijnwerpers.

Wie ben je?
Ik ben Trenke Riksten-Unsworth, trouwambtenaar en schrijfster, echtgenote van Martin en moeder van Marie (2003), Elian (2005) en Rowan (2007). Elian heeft als de diagnose pdd-nos, “active but odd”. Kreten die mij beschrijven: enthousiast, loyaal, trouw, eerlijk, dol op schrijven.

Naast blogs over Elian schrijf ik ook “gewone” vrouwen- en moederblogs op mijn Hyves, maar ik merk dat ik het moeilijker vind om die te schrijven, aangezien we nu eenmaal vaker bijzondere dingen meemaken.

Waarom dit Blog?
Ik houd dit blog vooral bij omdat het voor mij een uitlaatklep is en omdat ik er lotgenotencontact door krijg. Mijn blog biedt mensen die niets over autisme weten inzicht en andere ouders van kinderen met autisme (h)erkenning. Doordat lezers op verschillende plekken op mijn blogs reageren krijg ik zelf ook weer veel (h)erkenning.

Wat is je (levens)motto?
Onlangs zag ik op Twitter een uitspraak hierover die ik heel goed vind:
“Hoe behandel je autisme? Met respect!”

Wil je verder nog iets kwijt?
Ik vind het fijn als mensen mijn blog lezen en er iets aan hebben. Ik ben ook erg blij met reacties en reageer daar eigenlijk altijd op. Zo heeft wat ons gezin meemaakt voor anderen een positieve functie!


Heel Bijzonder

zaterdag 14 april 2012

Vleddervrouw

Wie ben je?
Ik ben dus Astrid, 35 jaar.
Getrouwd en moeder van 4 kinderen. 2 jongens, 2 meiden.
Alle heren in huis zijn autistisch.

Waarom dit Blog?
Ik schrijf al langer stukjes, vind het heerlijk mijn verhalen aan het papier toe te vertrouwen. Eens in de maand schrijf ik een stuk voor het blad dat in de seniorenflat van mijn oud-oom in alphen aan den Rijn wordt uitgegeven. De wereld van auti's gaat open voor de oudere generatie...
Ik krijg er erg leuke reacties op, en vind het enig om te doen.

Wat is je motto?
Mijn motto? Ppfffhhh...
Ik leer nog elke dag over autisme, elke situatie is weer anders. En voor volwassen en kinderen gelden misschien de zelfde handvatten..; ze altijd maar toepassen valt beslist niet mee.

Van mezelf ben ik ongestructureerd, impulsief, vrolijk, spontaan... En dat gaat niet altijd goed samen met het gestructureerde leven dat mijn mannen fijn vinden...

Veel aanpassingen dus.

Mijn motto is denk ik roeien met de riemen / kennis die ik heb; Zorgen dat die riemen stevig worden en blijven.

Ik vind de ASS wereld bere-interessant, maar van nature snap ik er geen biet van..!
Gelukkig kun je er veel over leren, en dat vind ik leuk.

En zo houd ik alle ballen in de lucht. Er 1 laten vallen is ook geen optie tenslotte....

Wil je verder nog iets kwijt?
Om het vol te houden en mezelf te blijven vinden ga ik met mijn oudste dochter naar basketbalwedstrijden toe. Inmiddels zijn we grote fans van Gasterra Flames uit Groningen. En als de jongste groot genoeg is mag die ook mee!

Dat is genieten en bijtanken voor ons allebei. Want ook voor zusjes/ dochters van is het lastig om je altijd aan te passen, altijd rekening te houden met...

En om te zorgen dat het leven niet alleen nog maar om ASS en de aanpassingen draait gaan wij lekker samen weg. Heerlijk!!


VLEDDERVROUW

vrijdag 6 april 2012

NVVA - Regio Noord-Brabant

http://autismenoordbrabant.blogspot.com/






Wie zijn jullie?
Wij zijn de Nederlandse Vereniging voor Autisme, regio Noord Brabant

Waarom dit blog?
Dit blog hebben we gemaakt om onze leden op de hoogte te kunnen stellen van allerlei nieuwtjes zowel in onze eigen provincie als daarbuiten.

Wat is jullie motto / doel?
Ons doel is de maatschappelijke positie van kinderen en volwassenen met autisme te versterken. Wij proberen een bijdrage te leveren aan de vermindering of de oplossing van de problemen waar kinderen en volwassenen met autisme mee te maken hebben.

Willen jullie verder nog iets kwijt?
De Nederlandse Vereniging voor Autisme maakt zich al meer dan 30 jaar sterk voor mensen met autisme en hun familie. De Nederlandse Vereniging voor Autisme is er voor alle mensen die met autisme te maken hebben. Wij beschikken over informatiemateriaal voor kinderen, ouders, partners, volwassenen, hulpverleners, familieleden van mensen met autisme en andere geïnteresseerden.
Onze afdeling telt ruim 2200 leden (bijna de meeste leden van alle regio's in Nederland)


NVVA - Regio Noord-Brabant

zaterdag 10 maart 2012

Observaties van een Aspergermoeder

Geeske schrijft op haar blog over haar ervaringen als moeder met het syndroom van Asperger

Wie ben je?
Ik ben Geeske en ik ben 31 jaar. Ik ben getrouwd en we hebben een zoon die net 3 jaar is geworden. Toen ik zelf 29 was en mijn zoon 1 liep ik helemaal vast en kwam ik erachter dat ik het syndroom van Asperger heb. Na de eerste schok van deze ontdekking heb ik mijn leven steeds meer kunnen inrichten naar wat voor mij werkt.

Eerst ging mijn zoon 2 dagen naar een gastouder, maar sinds januari 2012 zorg ik weer fulltime zelf voor hem en het huishouden. Ik zou graag weer betaald werk willen gaan doen, maar weet nog niet hoe en wat.

Naast thuisblijfmoeder zijn houd ik me vooral bezig met bloggen, lezen en muziek luisteren.

Waarom dit blog?
Sinds ik weet dat ik Asperger heb en fulltime moeder ben, heb ik ervoor gekozen mijn sociale contacten te beperken tot de mensen die echt belangrijk voor mij zijn. Ze accepteren mij zoals ik ben, maar toch begrijpen ze mij niet altijd.

Ik heb er veel behoefte aan om mijn ervaringen met het moederschap te delen met anderen die begrijpen hoe het is om autistisch te zijn, omdat ik opvoeden wel zwaar vind af en toe. Daarom zou ik via mijn blog heel graag met andere ouders en vooral moeders in contact willen komen die zelf een vorm van autisme hebben.

Wat is je motto?
De kunst in het leven is te accepteren wat je niet had gewenst. Ik probeer zoveel mogelijk uit mijn talenten te halen, maar ik probeer het ook te accepteren als ik een dag heb dat het even niet gaat. Vooral dat laatste blijft nog steeds een uitdaging voor mij.

Wil je verder nog iets kwijt?
Ik nodig iedereen van harte uit om mijn blog te lezen en ik lees ook graag hoe anderen over de zaken denken die ik beschrijf.

Observaties van een Aspergermoeder

donderdag 26 januari 2012

Zoon met een gebruiksaanwijzing

Eva schrijft op haar blog anekdotes over haar vijfjarige zoon met autisme en over het uitgeefproces van haar boek 'Zoon met een gebruiksaanwijzing'.

Wie ben je?
Mijn naam is Eva Van der Linden. Ik ben bijna 30 jaar, woon in Antwerpen, ben gelukkig getrouwd en mama van twee lieve zonen (°2006 en °2008). De oudste werd begin vorig jaar gediagnosticeerd met 'autisme met een betere begaafdheid / aspergersyndroom'. Naast het 'managen' van mijn gezinnetje, werk ik ook deeltijds als administratief medewerker in een rusthuis. Van opleiding ben ik echter logopediste. Dankzij deze studies en mijn mans opleiding als assistent in de psychologie hadden we al heel wat achtergrondinformatie die ons tijdig deed inzien wat er aan de hand was met onze zoon. De officiële diagnose kwam dus zeker niet geheel onverwacht.
Naast bloggen en schrijven, behoren ook koken en bakken (en daarover bloggen) tot mijn grootste hobby's.

Waarom dit Blog?
Ik heb mijn blog opgestart om, aan de hand van anekdotes, mensen in een gelijkaardige situatie een gevoel van herkenning te kunnen geven. Ook 'buitenstaanders' kunnen zo beter begrijpen wat het concreet betekent om te leven met een kind met autisme. Zowel de moeilijke als de positieve punten tracht ik te belichten. Om dezelfde reden heb ik ook een boek over mijn zoon geschreven. Ook over de evolutie van mijn boek 'Zoon met een gebruiksaanwijzing' - dat later dit jaar in de winkel zal liggen - hou ik geïnteresseerden op de hoogte via mijn blog.

Wat is je motto?
Een kind met een 'etiketje' is méér dan dat etiketje alleen. Ik vind het erg belangrijk om je niet blind te staren op het autisme en ook te kijken naar de mogelijkheden van het kind. Ieder heeft zijn eigen talenten!

Wil je verder nog iets kwijt?
Wees welkom op mijn blog en laat gerust een reactie achter.

Zoon met een gebruiksaanwijzing

donderdag 5 januari 2012

Dieuwke...

Dieuwke schrijft op haar blog over de dingen die haar bezig houden en over haar zoon met autisme...

Wie ben je?
Ik ben Dieuwke Tadic Fadjil. Ik ben getrouwd en samen hebben we 3 prachtige jongens van 6, 4 en 3. De oudste heeft ASS (HFA). Naast moeder ben ik ook intern begeleider en leerkracht op een basisschool. Zo ben ik dus een dubbele ervaringsdeskundige wat betreft autisme.
Ik ben positief ingesteld en ga uit van mogelijkheden in plaats van beperkingen. Ik hou van een geintje en leer mijn eigen kinderen en de kinderen van mijn groep dat je met humor erg ver kunt komen. Ook ben ik kritisch en hou ik van ècht. Van echt kijken en luisteren naar anderen leer je het meest, maar ook door dichtbij jezelf te blijven en jezelf te zijn.

Waarom dit Blog?
Ik deel mijn kijk op verschillende zaken graag met anderen. Onderwerpen van verschillende kanten belichten is goed voor je eigen beeldvorming. Ik belicht ze graag vanuit de optimistische kant. Omdat ik van jongs af aan een grote interesse heb voor autisme en nu elke dag deze bijzondere stoornis van dichtbij mag meemaken met al zijn hoogte- en dieptepunten ontkom ik er niet aan om regelmatig over autisme of mijn zoon te schrijven.

Wat is je (levens)motto?
Ga uit van de mogelijkheid in plaats van de beperking en geniet van de mooie, bijzondere momenten!

Wil je verder nog iets kwijt?
Als ik iemand na het lezen van mijn blog een positief gevoel heb kunnen geven, al is het maar voor even, dan heb ik een mooie dag.

Dieuwke

Jouw blog in de schijnwerpers..?

Als je wilt dat we jouw blog in de schijnwerpers zetten, mail ons dan met een link naar jouw blog.

We nemen contact met je op voor een interview en plaatsen dat op onze site. Samen met een link naar je Blog.

Ons mailadres is: twitterwatnu@gmail.com


Onze service wordt gratis aangeboden, maar kan alleen blijven bestaan dankzij bescheiden advertentie-inkomsten en /of jouw vrijwillige bijdrage.

Alle Autisme / AD(H)D Blogs op één plek..!

Op deze site vindt je alle (Nederlands- en Vlaamstalige) Autisme / AD(H)D blogs onder- en naast elkaar.

D.m.v. Sitefeeds (RSS) blijf je steeds op de hoogte van de nieuwste Blogposts, artikelen en berichten over Autisme en AD(H)D.

Weet je een Site-feed (RSS) die je hier mist? Laat het ons weten via: twitterwatnu@gmail.com.

Als tegenprestatie vragen wij je op jouw site of blog de links op te nemen naar dit blog: http://autismeblogs.blogspot.com/ en ons zusterblog: http://autismewatnu.blogspot.com/ en/of http://adhdwatnu.blogspot.com/

Recente Interviews

Autisme - Google Zoeken in blogs

ADHD - Google Zoeken in blogs

Zoek in Bol.com

Autisme in het Nieuws

ADHD in het Nieuws

Zoek in Bol.com

Zoek in Bol.com

zoek in bol.com

Volgers

Volg ons op Twitter: